De A1-verklaring: waarom een Nederlandse inlener hier niet omheen kan
Werkt uw organisatie met buitenlands personeel via een uitzendbureau, een onderaannemer of een detacheringsconstructie? Dan komt de vraag naar de A1-verklaring vroeg of laat op uw bordje terecht. Veel inleners denken dat dit “een zaak van de buitenlandse werkgever” is. In de praktijk is dat een misvatting die u als opdrachtgever geld en juridische problemen kan kosten. Voor alle gevallen waar er sprake is van grensoverschrijdende dienstverlening, zal een A1-verklaring noodzakelijk zijn.
Wat is de A1-verklaring, en waarom moet u die zien?
De A1-verklaring is het document waarmee wordt vastgesteld in welk land een werknemer sociaal verzekerd is. In Nederland geeft de Sociale Verzekeringsbank (SVB) deze verklaring af. Voor buitenlandse werknemers die u inleent, doet het bevoegde orgaan van het land van herkomst dat.
De A1-verklaring bevestigt dat de wetgeving van één specifieke lidstaat van toepassing is. Waar nodig staat erbij tot welke datum en onder welke voorwaarden dat geldt. Voor u als inlener is dit belangrijk: u wilt uitsluiten dat het buitenlandse personeel op uw locatie feitelijk onder de Nederlandse socialezekerheidswetgeving valt, zonder dat daar premies voor zijn afgedragen.
Waarom is de A1-verklaring belangrijk voor u als opdrachtgever?
Als inlener bent u afhankelijk van de juistheid van de gegevens die uw buitenlandse leverancier of onderaannemer aanlevert. De A1-verklaring is bindend voor andere instanties, zolang het orgaan dat haar hee afgegeven haar niet intrekt. Een geldige verklaring biedt u dus zekerheid. Ontbreekt de verklaring, dan hee u die zekerheid niet. Die onzekerheid wordt dan uitgevochten tijdens een controle op uw project of bij uw opdrachtgever.
Of iemand rechtsgeldig is gedetacheerd, hangt onder meer af van twee vragen. Verricht de buitenlandse werkgever echt substantiële activiteiten in het land van herkomst? En blij er een directe band bestaan tussen werkgever en werknemer? Deze factoren kunt u als inlener zelf lastig beoordelen. Toch bepalen ze of het personeel dat bij u werkt “legaal” is gedetacheerd.
Wie moet over een A1-verklaring beschikken?
Iedere buitenlandse werknemer die zijn eigen werkgever tijdelijk naar Nederland detacheert om bij u te werken, hee een A1-verklaring nodig. Dat geldt voor bouwvakkers, technisch personeel en chauffeurs, maar ook voor specialisten die via een buitenlands uitzendbureau worden ingezet. Ook buitenlandse zelfstandigen die tijdelijk voor uw organisatie werken, vallen hieronder.
Als inlener doet u er goed aan dit document standaard op te vragen voordat het personeel begint. Wacht daar niet mee tot de Nederlandse Arbeidsinspectie, de Belastingdienst of een buitenlandse arbeidsinspectie langskomt.
Wat zijn de gevolgen als u de A1-verklaring niet controleert?
Leent u buitenlands personeel in zonder geldige A1-verklaring, dan ligt het risico niet alleen bij de buitenlandse werkgever. Ontbreekt de verklaring, dan kan het gastland, in dit geval Nederland, aannemen dat de Nederlandse socialezekerheidswetgeving van toepassing is. Dat kan leiden tot dubbele premieheffing, naheffingen en boetes. Via de contractketen kunnen die alsnog bij u als opdrachtgever terechtkomen, zeker als uw contract geen goede vrijwaring bevat.
Geen A1-verklaring, geen start van de werkzaamheden
Welke wetgeving van toepassing is, hangt af van de feitelijke omstandigheden: waar de werkgever substantiële activiteiten verricht en waar de werknemer echt werkt. Daarom loont het om dit standaard vast te leggen in uw contracten met buitenlandse leveranciers. Het uitgangspunt: geen A1-verklaring, geen start van de werkzaamheden op uw locatie. Zo voorkomt u niet alleen boetes, maar ook reputatieschade en vertraging in uw eigen projecten.
Vragen de A1-verklaring?
Wilt u weten of uw buitenlandse leveranciers hun zaken op orde hebben? Of wilt u uw contracten laten nakijken op een goede vrijwaring? Neem contact met ons op. Wij denken graag met u mee. Bel ons gerust op 020 22324 66, of stuur ons een email, info@arslanlitadvcaten.nl.
